Punkrock & peulvruchten

november 2, 2016

vinyl

Gisteren was het ‘World Vegan Day’. Tijd voor wat reflectie 🙂 Ik zat te denken over hoe mijn keuze om veganist te worden tot stand is gekomen. Erg interessant om voor jezelf eens na te gaan. Muziek heeft in mijn hele leven een belangrijke rol gespeeld, dus dat moet hier ook wel iets mee te maken hebben!

ROCK ‘N’ ROLL HIGH SCHOOL

Op de middelbare school kwam ik in aanraking met punkrock. Dat begon heel luchtig met Green Day, Blink 182 en The Offspring, maar snel ging ik ook naar wat minder mainstream bands luisteren. Ik kreeg het gevoel dat dit precies was wat ik zocht. Teksten die echt ergens over gingen en je aan het denken zetten. In het weekend gingen we bandjes kijken in het jongerencentrum. Dit zorgde bij mij voor een sterk saamhorigheidsgevoel. We waren verbonden door afwijkend te zijn.

VEGETARIËRliberation

Tijdens m’n studie sociologie kocht ik de cd Liberation: Songs to benefit PETA. Ik dacht: leuke cd met allemaal punkbandjes en ook nog eens voor een goed doel! Toen ik het bijbehorende boekje (over de vee-industrie) begon te lezen begon ik me toch wel heel naar te voelen. Hoe kon ik hier als sociaal betrokken persoon in godsnaam aan meedoen? Een studievriend (zelfde muzikale voorkeur) maakte rond diezelfde tijd al de keuze om vegetariër te worden. Voor mij was het ook duidelijk: ik eet nooit meer dieren. En als ik even een geheugensteuntje nodig had, luisterde (of keek) ik naar Goldfinger met ‘Free me’.

WAAROM NIET METEEN VEGANIST?

Het was wel even wennen, opeens was ik weer afwijkend. Nu was ik er zelf van overtuigd dat dit het goede was om te doen, m’n familie (ik kwam nog zo’n beetje ieder weekend thuis) dacht daar in het begin niet helemaal hetzelfde over. Op dat moment leek veganisme nog heel ver weg. Misschien in de toekomst. Ik moet zeggen dat ik me op dat moment nog niet bewust was van alle andere misstanden rondom dieren. Misschien wilde ik het (nog) niet weten, ook al riep Propagandhi “stop consuming animals” en “meat is still murder, dairy is still rape” in mijn oor.

11 JAAR LATER

Het heeft even geduurd, maar eindelijk was ik zover. Ik realiseerde me dat kaas (m’n favoriete voedsel) net zo dieronvriendelijk is als andere dierlijke producten. Daarnaast was het niet meer dan een verslaving (lees hier meer). Wat extra informatie en een paar horrorverhalen verder was er nog maar één optie: GO VEGAN. Nóg afwijkender en een nog sterker hokje, maar dat geeft niet. We doen het tenslotte voor de dieren. Net als vroeger in het jongerencentrum ervaar ik onder veganisten ook een sterke verbondenheid en dat voelt goed!

Wat heeft voor jou een belangrijke rol gespeeld bij de keuze om veganist te worden? Ik lees het graag in de comments!

More about Chris

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *