Vrijgezel en veganist: hoe lig je in de markt?

oktober 24, 2016

avocado

Onlangs verscheen er een artikel op nsmbl.nl waarin beweerd werd dat veganisten niet zo gewild zijn in de datingwereld. Uit een Brits onderzoek bleek dat 34% van de 1000 ondervraagden niet met een veganist wilde daten. Aiii, dat is niet zo’n goed nieuws voor deze single vegan.

Ook al heb ik mijn vraagtekens bij de betrouwbaarheid van een dergelijk onderzoek, het heeft me wel aan het denken gezet. Zorgt mijn veganistische leefstijl ervoor dat ik minder interessant ben voor mannen?

vegan datingHoewel ik het een treurige gedachte vind, zou het me eerlijk gezegd niet verbazen. Voor mijn gevoel kleeft er toch een bepaald imago aan veganisme. Extreem, raar, alternatief, zweverig.. De spreuk ‘doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg’ schiet bij me te binnen. En op zich is dat niet eens zo heel gek. Vlees eten is nog altijd de norm en ik denk dat lang niet iedereen stil staat (of wil staan) bij de manier waarop ons voedsel geproduceerd wordt. Desondanks beschouw ik mezelf als vrij ‘normaal’. Waarin ik afwijk is mijn overtuiging dat ik het niet nodig vind om met mijn leefstijl bij te dragen aan dierenleed. Een overtuiging die ontstaan is vanuit een compassie voor dieren, de natuur en onze planeet. En daar word ik volgens het onderzoek dus blijkbaar op afgerekend. Hmmm.

Tijdens mijn datingavonturen merk ik dat ik er zelf ook niet altijd om sta te springen te benoemen dat ik veganistisch leef. Eigenlijk überhaupt niet als ik nieuwe mensen leer kennen. Het idee dat ik dan misschien meteen in een hokje wordt gestopt staat me tegen. Want ik ben natuurlijk meer dan alleen veganist. Ik ben ook (een niet hele goede) gitarist, muziekliefhebber, gedragswetenschapper, zus, en beginnend hardloopster. Om maar een paar dingen te benoemen. Ik troost mezelf met het idee dat mannen die niet verder kunnen kijken dan mijn veganisme waarschijnlijk ook niet bij mij passen. Want juLoesje - het maakt de liefde niet uitist de mensen die met een open blik naar de wereld kijken en openstaan voor nieuwe of andere opvattingen (en dan bedoel ik niet alleen veganisme) hebben mijn interesse. Toch maakt de realist in mij (of is het de cynicus?) zich soms een klein beetje zorgen. Maar de romanticus overheerst, en die zegt dat liefde niet van dit soort zaken afhangt.

Mocht je nu toch vooral op zoek zijn naar gelijkgestemden, dan bestaan daar speciale veggieproof datingsites voor. Een voorbeeld is ‘Vegadates‘ (ja echt!^^). Toen ik daar voor het eerst over hoorde kon ik mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en heb ik een profiel aangemaakt. Inmiddels ben ik een paar dates verder en zal ik binnenkort mijn ervaringen met jullie delen. Maar stiekem ben ik eigenlijk ook heel benieuwd naar jullie ervaringen rondom dating en veganisme. Laat het me weten door een berichtje achter te laten!

More about Yvonne

5 Comments
    1. Hoi Yvon, ik ben geen vrijgezel maar zou toch even willen reageren op wat je schrijft. Ook al ken ik dan niet het probeem met het vinden van een partner wel kom ik veel weerstand tegen als ik laat weten dat ik mee doe aan de veganchallenge. En eerlijk gezegd verschuil ik me daar achter omdat men dan denkt dat ik na deze challenge weer ” normaal” ga doen. Ook ik betrap me erop niet heel open te zijn over mijn nieuwe leefstijl. Ik word er soms ook moe van om me te verdedigen en volgens mij denken een aantal mensen dat ik in een midlife crisis zit

      Gelukkig kan ik thuis mezelf zijn! Dus de vraag kan een veganist samen met een niet veganist zeg ik JA dat kan. Zolang je elkaar vrij laat in het kiezen en openstaat voor elkaars mening. De conclusie voor mij is dat er in ons gezin beduidend mindet vlees wordt gegeten en daar ben ik erg blij mee! Wens je succes met de zoektocht

      Groetjes,
      Jolanda

      1. Ha Jolanda,

        Jammer eigenlijk he, dat je er niet open over wilt zijn ten opzichte van anderen. Terwijl veganisme juist iets positiefs is! Gelukkig verandert het beeld in de maatschappij wel op een positieve manier. Het duurt misschien even, maar er zit tenminste beweging in :). Je opmerking over de ‘midlife crisis’ maakt me een beetje aan het lachen. Ik vind het superstoer dat jij de stap richting veganisme aan het zetten bent, ondanks dat je regelmatig tegen onbegrip aanloopt! Gelukkig wordt het bij je thuis geaccepteerd en kun je jezelf zijn, denk dat dat het allerbelangrijkste is. Heel veel succes nog met de vegan challenge! Ben benieuwd hoe het je zal vergaan als de challenge voorbij is :).

        Groetjes,
        Yvonne

        1. Hi Yvonne, lees nu pas je reactie en wil nog even reageren. Het is niet dat ik er niet open over wil zijn maar stiekem toch beetje “bang” voor de reacties. Dat is voor mij ook een reden om te reageren op je blog. Dan spreek ik het uit en staat het zwart op wit 🙂 Leuk dat ik je even aan het lachen heb gekregen maar ik weer echt zeker dat er mensen zijn die denken ” hoe ouder hoe gekker” . Voor mezelf ben ik er wel uit hoor dat ik gewoon verder ga met deze leefstijl! Een challenge voor mezelf vanaf nu.
          En met jullie heerlijke recepten is het niet zo moeilijk allemaal

          Groetjes,
          Jolanda

    1. Ik heb sinds een half jaar een relatie met een veganist (hè wat klinkt dat .. STOM, bijna als een aandoening!).
      Hij verantwoordde zijn levensstijl niet maar lichtte zo af en toe en mondjesmaat toe over het waarom van zijn keuze. Met als resultaat dat ik me als vegetariër niet beschuldigd voelde – want daar gaat het toch vaak mis denk ik – en nu zelf ook de meeste dierlijke producten laat staan. De kans is aanwezig dat ik ook vegan ga leven. Dus… niet te veel nadruk op leggen aanvankelijk. Bewustzijn ontwikkelen vraagt tijd merk ik. Succes….!

      1. Hoi Eva,

        Leuk om je ervaringen als vegetariër te lezen :)!
        Ik denk dat je gelijk hebt. Bewustzijn kost tijd, ik ben zelf tenslotte ook niet van de ene op de andere dag gestopt met dierlijke producten. Dat mag je dan ook niet van een ander verlangen vind ik. Sowieso zal niet iedereen de stap naar een compleet vega leven willen maken. Volgens mij wordt het pas echt lastig als iemand zich totaal niet kan verplaatsen in mijn beweegredenen, of er gewoonweg niks mee heeft. Geen idee of de liefde dat kan overwinnen! 😉

        ~Yvonne

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *